Parytaprewir
|
|
| Nazewnictwo
|
|
|
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
|
|
(2R,6S,12Z,13aS,14aR,16aS)-N-(cyklopropylosulfonylo)-6-(5-metylopirazyno-2-karboksyamido)-5,16-diokso-2-(fenantrydyn-6-yloksy)-1,2,3,6,7,8,9,10,11,13a,14,15,16,16a-tetradekahydrocyklopropa[e]pirolo[1,2-a][1,4]diazacyklopentadecyno-14a(5H)-karboksyamid
|
| Inne nazwy i oznaczenia
|
|
farm.
|
łac. paritaprevirum
|
|
inne
|
Veruprevir
|
|
| Ogólne informacje
|
| Wzór sumaryczny
|
C40H43N7O7S
|
|
Masa molowa
|
765,89 g/mol
|
| Identyfikacja
|
|
Numer CAS
|
1216941-48-8
|
|
PubChem
|
45110509
|
|
DrugBank
|
DB09297
|
|
SMILES
|
|
CC1=NC=C(N=C1)C(=O)N[C@H]2CCCCC/C=C\[C@@H]3C[C@]3(NC(=O)[C@@H]4C[C@H](CN4C2=O)OC5=NC6=CC=CC=C6C7=CC=CC=C75)C(=O)NS(=O)(=O)C8CC8
|
|
| Niebezpieczeństwa
|
|
Karta charakterystyki: dane zewnętrzne firmy MedKoo Biosciences [dostęp: 2018-08-11]
|
|
|
Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
|
| Na podstawie podanej karty charakterystyki
|
|
|
|
|
|
Zwroty H
|
H315, H317, H318, H334, H335, H341, H361, H370, H413
|
|
Zwroty P
|
P201, P202, P260, P264, P270, P271, P272, P273, P280, P302+P352, P304+P340, P305+P351+P338, P310, P321
|
|
|
|
NFPA 704
|
| Na podstawie podanej karty charakterystyki
|
|
|
|
|
|
| Klasyfikacja medyczna
|
|
ATC
|
J05AP52 J05AP53
|
|
Stosowanie w ciąży
|
kategoria B
|
|
|
| Uwagi terapeutyczne
|
|
|
| Drogi podawania
|
doustnie
|
|
Parytaprewir (łac. paritaprevirum) – wielofunkcyjny makrocykliczny organiczny związek chemiczny stosowany jako inhibitor proteazy serynowej w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby wywołanego przez wirusa HCV.
Mechanizm działania
Parytaprewir poprzez wybiórcze i odwracalne blokowanie miejsca aktywnego proteazy serynowej NS3/4A zakłóca hydrolizę poliproteiny wirusa zapalenia wątroby typu C, co uniemożliwia jego replikację.
Zastosowanie
Parytaprewir znajduje się na wzorcowej liście podstawowych leków Światowej Organizacji Zdrowia (WHO Model Lists of Essential Medicines) (2017). Jest dopuszczony do obrotu w Polsce (2018).
Działania niepożądane
Nie są znane działania uboczne parytaprewiru w monoterapii, natomiast w skojarzeniu z ombitaswirem, rytonawirem i dazabuwirem jedynym działaniem ubocznym występującym u powyżej 1% leczonych był świąd.
J05: Leki przeciwwirusowe do stosowania wewnętrznego
J05A – Preparaty działające bezpośrednio na wirusy |
| J05AA – Tiosemikarbazony |
|
J05AB – Nukleozydy i nukleotydy (bez inhibitorów odwrotnej transkryptazy) |
|
| J05AC – Cykliczne aminy |
|
| J05AD – Pochodne kwasu fosfonowego |
|
| J05AE – Inhibitory proteazy |
|
J05AF – Nukleozydy i nukleotydy – inhibitory odwrotnej transkryptazy |
|
J05AG – Nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy |
|
| J05AH – Inhibitory neuraminidazy |
|
| J05AJ – Inhibitory integrazy
|
|
J05AP – Leki przeciwwirusowe stosowane w zakażeniach HCV |
|
J05AR – Kombinacje leków przeciwwirusowych stosowanych w zakażeniach HIV |
|
| J05AX – Inne |
|
|