Salwarsan
|
| dimer arsfenaminy
|
|
| Nazewnictwo
|
|
|
| Inne nazwy i oznaczenia
|
| arsfenamina
|
|
| Ogólne informacje
|
| Wzór sumaryczny
|
C12H14As2N2O2
|
| Inne wzory
|
C18H18As3N3O3 (trimer) C30H30As5N5O5 (pentamer)
|
|
Masa molowa
|
dimer: 439,00 g/mol trimer: 658,11 g/mol pentamer: 1096,85 g/mol
|
| Identyfikacja
|
|
Numer CAS
|
139-93-5
|
|
PubChem
|
8774
|
|
InChI
|
|
InChI=1S/C12H12As2N2O2.2ClH/c15-9-5-7(1-3-11(9)17)13-14-8-2-4-12(18)10(16)6-8;;/h1-6,17-18H,15-16H2;2*1H
|
| InChIKey
|
|
VLAXZGHHBIJLAD-UHFFFAOYSA-N
|
|
| Niebezpieczeństwa
|
Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
|
| Na podstawie Rozporządzenia CLP, zał. VI |
|
|
|
|
|
Zwroty H
|
H301, H331, H410
|
|
Zwroty P
|
brak wiarygodnych danych
|
|
|
|
Europejskie oznakowanie substancji
|
|
oznakowanie ma znaczenie wyłącznie historyczne
|
| Na podstawie Rozporządzenia CLP, zał. VI |
|
|
Toksyczny (T)
|
Groźny dla środowiska (N)
|
|
|
|
|
Zwroty R
|
R23/25, R50/53
|
|
Zwroty S
|
S1/2, S20/21, S28, S45, S60, S61
|
|
Salwarsan – nazwa handlowa arsfenaminy, arsenoorganicznego związku chemicznego, będącego pierwszym syntetycznym środkiem bakteriobójczym.
Nazwa salwarsanu (niem. Salvarsan) stanowi złożenie słów salvare (łac. "wybawić, ocalić"), arsen oraz sanus (łac. "zdrowy"), ponieważ był on pierwszym skutecznym środkiem stosowanym w pierwszej połowie XX w. w leczeniu kiły. Właściwości przeciwkiłowe arsfenaminy odkryte zostały przez Sahachiro Hatę w laboratorium Paula Ehrlicha w 1909 roku (preparat 606). W latach 40. XX wieku salwarsan został wyparty przez antybiotyki, głównie penicylinę.
Przez długi czas uważano, że arsfenamina ma strukturę pochodnej
azobenzenu [4,4'-(diarseno-1,2-diylo)bis(2-aminofenol),
A]. W roku 2005 za pomocą
spektrometrii mas ustalono, że występuje on jako mieszanina
trimeru [4,4',4''-(triarsirano-1,2,3-triylo)tris(2-aminofenol),
B] i
pentameru [4,4',4'',4''',4''''-(pentaarsolano-1,2,3,4,5-pentaylo)pentakis(2-aminofenol),
C].