1,4-Dioksan
|
|
| Nazewnictwo
|
|---|
|
|
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
|
|
1,4-dioksan
|
| Inne nazwy i oznaczenia
|
| [1,4]dioksan, ditlenek dietylenu, dwutlenek dwuetylenu
|
|
| Ogólne informacje
|
| Wzór sumaryczny
|
C4H8O2
|
|
Masa molowa
|
88,11 g/mol
|
| Wygląd
|
przezroczysta, higroskopijna, bezbarwna ciecz
|
| Identyfikacja
|
|
Numer CAS
|
123-91-1
|
|
PubChem
|
31275
|
|
DrugBank
|
DB03316
|
|
|
|
InChI
|
|---|
|
InChI=1S/C4H8O2/c1-2-6-4-3-5-1/h1-4H2
|
| InChIKey
|
|
RYHBNJHYFVUHQT-UHFFFAOYSA-N
|
|
|
|
| Niebezpieczeństwa
|
|---|
|
Karta charakterystyki: dane zewnętrzne firmy Sigma-Aldrich [dostęp 2019-07-24]
|
|
|
Globalnie zharmonizowany system
klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
|
| Na podstawie podanej karty charakterystyki
|
|
|
|
|
|
Zwroty H
|
H225, H351, H319, H335, EUH019, EUH066
|
|
Zwroty P
|
P210, P280, P305+P351+P338, P370+P378, P403+P235
|
|
|
|
Europejskie oznakowanie substancji
|
|
oznakowanie ma znaczenie wyłącznie historyczne
|
| Na podstawie Rozporządzenia CLP, zał. VI |
|
|
Łatwopalny
(F)
|
Szkodliwy
(Xn)
|
|
|
|
|
Zwroty R
|
R11, R19, R36/37, R40, R66
|
|
Zwroty S
|
S2, S9, S16, S36/37, S46
|
|
|
|
NFPA 704
|
Na podstawie
podanego źródła |
|
|
|
|
|
Temperatura zapłonu
|
12 °C
|
|
Temperatura samozapłonu
|
375 °C
|
|
Numer RTECS
|
JG8225000
|
|
Dawka śmiertelna
|
LD50 4200 mg/kg (szczur, doustnie)
|
|
| Podobne związki
|
| Podobne związki
|
trioksan, tetrahydropiran, tetrahydrofuran
|
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
|
Dioksan – organiczny związek chemiczny z grupy cyklicznych eterów. Występuje w formie trzech izomerów o różnym ułożeniu atomów tlenu w pierścieniu: 1,2-dioksanu, 1,3-dioksanu i 1,4-dioksanu.
Dostępny w handlu odczynnik, stosowany jako rozpuszczalnik, zawiera zwykle prawie wyłącznie 1,4-dioksan i dlatego często nazwa „dioksan”, w uproszczonym użyciu, oznacza tylko ten jeden izomer.
1,4-Dioksan otrzymywany jest z glikolu etylenowego lub tlenku etylenu.
Zobacz też
