Keben okazały
Другие языки:
Keben okazały
Подписчиков: 0, рейтинг: 0
|
| |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Podkrólestwo | |||
| Nadgromada | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Nadklasa | |||
| Klasa | |||
| Nadrząd | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
keben okazały |
||
| Nazwa systematyczna | |||
|
Barringtonia asiatica (L.) Kurz Prelim. Rep. Forest Pegu App. A: lxv 1875. | |||
| Synonimy | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ) | |||
|
| |||
Keben okazały (Barringtonia asiatica (L.) Kurz) – gatunek drzewa z rodziny czaszniowatych. Pochodzi z wybrzeży Oceanu Indyjskiego i zachodniego Pacyfiku. Cała roślina trująca, spożycie miąższu u ludzi wywołuje duszności i silne torsje, a nawet śmierć. Nazwa łacińska upamiętnia brytyjskiego przyrodnika Dainesa Barringtona.
Morfologia
- Pokrój
- Drzewo osiągające do 15 m wysokości. Pień nisko ugałęziony, widoczne na powierzchni daleko wybiegające korzenie.
- Liście
- Owalne, długości do 60 cm, mięsiste, o nasadzie wąskiej, zebrane na szczytach gałązek.
- Kwiaty
- Bardzo duże, pachnące, płatki kremowobiałe, wiele pręcików ułożonych w kształcie pędzelka. Otwierają się wieczorem i opadają przed świtem.
- Owoce
- Bardzo duże brązowe, kanciaste pestkowce, z grubą twardą łupiną. Odporne na wodę morską, mogą latami dryfować po oceanie.
Zastosowanie
- Gatunek sadzony jest powszechnie w tropikach jako drzewo ozdobne.
- Miąższ i sproszkowane nasiona tradycyjnie stosowane są do ogłuszania ryb, stąd zwyczajowa nazwa angielska: Fish Poison Tree, u ryb powoduje paraliż pęcherza pławnego; także w środkach owadobójczych.
- Nasiona wykorzystywane w medycynie naturalnej, składnik leków antymalarycznych.
- Olej z nasion używany w lampach
- Z drewna wykonuje się tradycyjne ozdoby.
Bibliografia
- Kirsten Albrecht Llamas: Tropical Flowering Plants. A Guide to Identification and Cultivation. Portland: Timber Press, 2003. ISBN 0-88192-585-3. (ang.).
- Jolanta i Karol Węglarscy: Użyteczne rośliny tropików. Szkice etnobotaniczne. Poznań: Bogucki Wydawnictwo naukowe, 2008. ISBN 978-83-61320-17-3..
Identyfikatory zewnętrzne (takson):