Ombitaswir
|
|
| Nazewnictwo
|
|
|
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
|
|
N,N′-([(2S,5S)-1-(4-tert-butylofenylo)pirolidylo-2,5-diylo]bis{4,1-fenylenoazanodiylokarbonylo[(2S)-pirolidyno-2,1-diylo][(2S)-3-metylo-1-oksobutano-1,2-diylo]})biskarbaminian dimetylu lub ((S)-1-((S)-2-((4-((2S,5S)-1-(4-(tert-butylo)fenylo)-5-(4-((S)-1-((metoksykarbonylo)-L-walilo)pirolidyno-2-karboksamido)fenylo)pirolidyn-2-ylo)fenylo)karbamoilo)pirolidyn-1-ylo)-3-metylo-1-oksobut-2-ylo)karbaminian metylu
|
| Inne nazwy i oznaczenia
|
|
farm.
|
łac. ombitasvirum
|
|
| Ogólne informacje
|
| Wzór sumaryczny
|
C50H67N7O8
|
|
Masa molowa
|
894,13 g/mol
|
| Identyfikacja
|
|
Numer CAS
|
1258226-87-7
|
|
PubChem
|
54767916
|
|
DrugBank
|
DB09296
|
|
SMILES
|
|
CC(C)[C@@H](C(=O)N1CCC[C@H]1C(=O)NC2=CC=C(C=C2)[C@@H]3CC[C@H](N3C4=CC=C(C=C4)C(C)(C)C)C5=CC=C(C=C5)NC(=O)[C@@H]6CCCN6C(=O)[C@H](C(C)C)NC(=O)OC)NC(=O)OC
|
|
|
InChI
|
|
InChI=1S/C50H67N7O8/c1-30(2)42(53-48(62)64-8)46(60)55-28-10-12-40(55)44(58)51-35-20-14-32(15-21-35)38-26-27-39(57(38)37-24-18-34(19-25-37)50(5,6)7)33-16-22-36(23-17-33)52-45(59)41-13-11-29-56(41)47(61)43(31(3)4)54-49(63)65-9/h14-25,30-31,38-43H,10-13,26-29H2,1-9H3,(H,51,58)(H,52,59)(H,53,62)(H,54,63)/t38-,39-,40-,41-,42-,43-/m0/s1
|
| InChIKey
|
|
PIDFDZJZLOTZTM-KHVQSSSXSA-N
|
|
|
|
|
|
| Klasyfikacja medyczna
|
|
ATC
|
J05AP52 J05AP53
|
|
Stosowanie w ciąży
|
kategoria B
|
|
|
|
|
Ombitaswir (łac. ombitasvirum) – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, inhibitor NS5A, stosowany w leczeniu wirusowego zapalenie wątroby wywołanego przez wirusa HCV.
Mechanizm działania
Ombitaswir działa na białko NS5A, które jest białkiem niestrukturalnym wirusa HCV i które jest kluczowe w procesie replikacji RNA i formowania wirionów.
Zastosowanie
Ombitaswir znajduje się na wzorcowej liście podstawowych leków Światowej Organizacji Zdrowia (WHO Model Lists of Essential Medicines) (2017).
Ombitaswir jest dopuszczony do obrotu w Polsce (2018).
Działania niepożądane
Nie są znane działania uboczne ombitaswiru w monoterapii, natomiast w skojarzeniu z parytaprewirem, rytonawirem i dazabuwirem jedynym działaniem ubocznym występującym u powyżej 1% leczonych był świąd.
J05: Leki przeciwwirusowe do stosowania wewnętrznego
J05A – Preparaty działające bezpośrednio na wirusy |
| J05AA – Tiosemikarbazony |
|
J05AB – Nukleozydy i nukleotydy (bez inhibitorów odwrotnej transkryptazy) |
|
| J05AC – Cykliczne aminy |
|
| J05AD – Pochodne kwasu fosfonowego |
|
| J05AE – Inhibitory proteazy |
|
J05AF – Nukleozydy i nukleotydy – inhibitory odwrotnej transkryptazy |
|
J05AG – Nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy |
|
| J05AH – Inhibitory neuraminidazy |
|
| J05AJ – Inhibitory integrazy
|
|
J05AP – Leki przeciwwirusowe stosowane w zakażeniach HCV |
|
J05AR – Kombinacje leków przeciwwirusowych stosowanych w zakażeniach HIV |
|
| J05AX – Inne |
|
|