Skala Quigley – system opisowej, graficznej klasyfikacji fenotypów, który definiuje siedem kategorii pomiędzy „w pełni zmaskulinizowanymi” i „w pełni sfeminizowanymi” narządami płciowymi. Została ona zaproponowana przez pediatrę, endokrynologa Charmian A. Quigley w 1995 roku. Jest podobna w swojej funkcji do skali Pradera i służy do opisu genitaliów w przypadkach zespołu niewrażliwości na androgeny.
Reprezentacja graficzna
Typy
Na podstawie podziału zaproponowanego przez C. A. Quigley stosuje się praktyczny podział zespołu niewrażliwości na androgeny na 7 stopni w zależności od objawów klinicznych:
| Typ | Cechy szczególne |
|---|---|
| Typ 1 | prawidłowy rozwój narządów płciowych przy słabo wyrażonym dojrzewaniu płciowym (np. w zespole Kennedy'ego) |
| Typ 2 | występuje przypadek spodziectwa |
| Typ 3 | znaczne spodziectwo (np. kroczowe), wnętrostwo, także zespół Reifensteina |
| Typ 4 | trudna do identyfikacji płeć fenotypowa |
| Typy 5-6 | rozwój gruczołów piersiowych, przerost łechtaczki, hirsutyzm, zrosty warg sromowych |
| Typ 7 | zespół całkowitej niewrażliwości na androgeny (CAIS) - płeć fenotypowa żeńska, brak owłosienia łonowego i pachowego, dobrze rozwinięte gruczoły piersiowe, ślepo zakończony zachyłek pochwowy |
