Nalorfina

Nalorfina

Nazewnictwo Nomenklatura systematyczna (IUPAC) (−)-(5R,6S)-9α-allilo-4,5-epoksymorfin-7-en-3,6-diol
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny	C19H21NO3
Masa molowa	311,37 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS	62-67-9
PubChem	5284595
DrugBank	DB11490
InChI InChI=1S/C19H21NO3/c1-2-8-20-9-7-19-12-4-6-15(22)18(19)23-17-14(21)5-3-11(16(17)19)10-13(12)20/h2-6,12-13,15,18,21-22H,1,7-10H2/t12-,13+,15-,18-,19-/m0/s1 InChIKey UIQMVEYFGZJHCZ-SSTWWWIQSA-N
Niebezpieczeństwa Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów Wiarygodne źródła oznakowania tej substancji według kryteriów GHS są niedostępne.
Podobne związki
Podobne związki	lewalorfan
Klasyfikacja medyczna
ATC	V03AB02

Nalorfina – organiczny związek chemiczny, opioidowy lek przeciwbólowy o działaniu antagonistycznym na receptory μ oraz agonistycznym na receptory κ. W lecznictwie wykorzystuje się komponentę antagonistyczną w przypadkach przedawkowania morfiny i innych pochodnych fenantrenowych alkaloidów opium, a także propiramu i profadolu. Nie znosi jednak efektów przedawkowania pentazocyny i innych pochodnych benzmorfanu. Przeciwbólowe działanie agonistyczne, mimo dużej skuteczności, nie jest wykorzystywane ze względu na obserwowane objawy dysforyczne i stany senności z zawężoną świadomością. Lek ma mały potencjał uzależniający, a zespół odstawienny obserwuje się jedynie po długotrwałym stosowaniu. U osób uzależnionych od opioidów zastosowanie nalorfiny niesie ze sobą ryzyko zapaści krążeniowej.

Bibliografia

• W. Kostowski, Z. S. Herman: Farmakologia. Podstawy farmakoterapii. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2003. ISBN 83-200-3350-0.