Fondaparynuks
|
|
| Nazewnictwo
|
|
|
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
|
|
kwas (2S,3S,4R,5R,6R)-6-[(2R,3R,4R,5R,6R)-6-[(2R,3S,4S,5R,6R)-2-karboksy-4-hydroksy-6-[(2R,3S,4R,5R,6S)-4-hydroksy-6-metoksy-5-(sulfoamino)-2-(sulfooksymetylo)oksan-3-ylo]oksy-5-sulfooksyoksan-3-ylo]oksy-5-(sulfoamino)-4-sulfooksy-2-(sulfooksymetylo)oksan-3-ylo]oksy-3-[(2R,3R,4R,5S,6R)-4,5-dihydroksy-3-(sulfoamino)-6-(sulfooksymetylo)oksan-2-ylo]oksy-4,5-dihydroksyoksano-2-karboksylowy
|
|
| Ogólne informacje
|
| Wzór sumaryczny
|
C31H53N3O49S8
|
|
Masa molowa
|
1508,26 g/mol
|
| Identyfikacja
|
|
Numer CAS
|
104993-28-4
|
|
PubChem
|
5282448
|
|
DrugBank
|
DB00569
|
|
SMILES
|
|
COC1C(C(C(C(O1)COS(=O)(=O)O)OC2C(C(C(C(O2)C(=O)O)OC3C(C(C(C(O3)COS(=O)(=O)O)OC4C(C(C(C(O4)C(=O)O)OC5C(C(C(C(O5)COS(=O)(=O)O)O)O)NS(=O)(=O)O)O)O)OS(=O)(=O)O)NS(=O)(=O)O)O)OS(=O)(=O)O)O)NS(=O)(=O)O
|
|
|
|
|
|
|
|
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
|
|
|
| Klasyfikacja medyczna
|
|
ATC
|
B01 AX05
|
|
Stosowanie w ciąży
|
kategoria B
|
|
|
|
|
Fondaparynuks – organiczny związek chemiczny z grupy oligosacharydów. Jest syntetycznym pentasacharydem o sekwencji identycznej z pantasacharydowymi produktami hydrolizy heparyny, zawiera jednak dodatkową grupę metylową na końcu redukującym. Wybiórczo hamuje aktywny czynnik X (jest inhibitorem czynnika Xa). Jego mechanizm działania polega na odwracalnym połączeniu z cząsteczką antytrombiny, co powoduje zmiany jej konformacji, co zwiększa zdolność unieczynniania czynnika X.
Biologiczny okres półtrwania leku wynosi około 15 godzin, może więc być stosowany 1 raz dziennie. Nie podlega metabolizmowi w organizmie i w postaci niezmienionej zostaje wydalony przez nerki.
Większość badań klinicznych wskazuje, że jest skuteczniejszy od enoksaparyny (jednej z heparyn drobnocząsteczkowych) w zmniejszaniu ryzyka wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE) u osób poddawanych dużym zabiegom ortopedycznym.
Fondaparynuks jest zarejestrowany jako lek pod nazwą Arixtra w profilaktyce przeciwzakrzepowej po dużych operacjach kończyn dolnych i okolic jamy brzusznej, a także osobom o dużym ryzyku VTE. Ponadto stosuje się go po zawale mięśnia sercowego, w chorobie wieńcowej i po zabiegu pomostowania aortalno-wieńcowego (tzw. by-pass). Stosuje się go w dawce 2,5 mg raz dziennie, zazwyczaj podskórnie (w niektórych przypadkach pierwsza dawka dożylnie). Z powodu braku badań nie zaleca się stosowania go u osób poniżej 17 roku życia.
B01: Leki przeciwzakrzepowe
| B01A – Leki przeciwzakrzepowe |
| B01AA – Antagonisty witaminy K |
|
| B01AB – Heparyna i pochodne |
|
B01AC – Leki hamujące agregację płytek, z wyłączeniem heparyny |
|
| B01AD – Enzymy |
|
| B01AE – Bezpośrednie inhibitory trombiny |
|
| B01AF – Bezpośrednie inhibitory czynnika Xa |
|
| B01AX – Inne leki przeciwzakrzepowe |
|
|